ਗਫਲਤ ਮੇਂ ਰਹੇ ਗੁਮਤੇ ਹਮ ਯੁਹੀਂ ਦਰ-ਬ-ਦਰ,

ਕੀਆ ਜਾਨ-ਏ-ਇਸ਼ਕ ਹਮਨੇ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਲੀਏ,

ਚਿਰਾਗ ਰੋਸ਼ਨ ਹਮਨੇ ਕੀਏ ਜਿਨਕੀ ਯਾਦ ਮੇ,

ਨਿਕਲੇ ਥੇ ਵੋ ਕਰੀਬ ਸੇ ਬਦਲੀ ਨਜ਼ਰ ਲੀਏ,

ਨਾ ਥਾ ਕੋਈ ਗ਼ਮ ਉਨਕੇ ਯੋਂ ਬਦਲਨੇ ਕਾ,

ਗ਼ਮ ਥਾ ਹਾਰੀ ਹਰ ਬਾਜ਼ੀ ਜੀਤ ਕਰ ਉਨਕੇ ਲੀਏ,

ਨਜ਼ਰੋਂ ਨੇ ਥਾ ਦੀਦਾਰ ਫਿਰ ਬੀ ਮਿਹਬੂਬ ਕਾ ਮਾਂਗਾ,

ਪਰ ਮਿਲੇ ਨਾ ਥੇ ਵੋ ਹਮਸੇ ਦਿਲ ਮੇ ਮੁਹੋਬਤ ਕਬੀ ਲੀਏ,

ਜਾਤਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਜ਼ਹਾਂ ਸੇ ਕੁਛ ਅਪਣੇ ਸਾਥ ਲੇਕਰ,

ਰੁਖਸਤ ਹੁਏ ਥੇ ਹਮ ਦਿਲ ਮੇ ਇਕ ਆਰਜ਼ੂ ਦਬੀ ਲੀਏ।