*ਸ਼ਹਿਰ ਚੁੱਪ ਹੈ*

“ਟਿਕੀ ਰਾਤ ਘਰ ਨੂੰ ਪਰਤ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ… ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਰੌਸ਼ਨਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੰਮ੍ਹੀ-ਨਿੰਮ੍ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛਣ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੱਸਣ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਟੁੱਟ ਹੋਏ ਖੰਭੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਸਾਇਮਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਮਸਟ ਕਮ*

ਫਿਰਕੂ ਦੰਗਿਆਂ ਦਾ ਮਨਾਂ ਅੰਦਰ ਬਿਠਾਇਆ ਡਰ ਅੰਦਰੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਹੁਤੇ ਚੇਹਰੇ ਸਹਿਮੇ-ਸਹਿਮੇ ਜਿਹੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਬਹੁਤੇ ਤਾਂ ਆਲੋਪ ਹੀ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਨਾਅਰੇ ਜੋ ਹੱਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰਦੇ ਸੀ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਜੂਝਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਂਦੇ ਜੈਕਾਰਿਆਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਦਿਨ…

ਉਹ ਗੰਦੇ ਨਾਲੇ ਦੀ ਪੁਲੀ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਨਗਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ… … ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋਰ ਆਫਰੀ ਜਾਵੇ; ਨਿੱਤ ਰੋਜ਼ ਵੱਧਦਾ ਜਾਵੇ ਟੁੱਟੇ ਛਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਦਿਨ ਰਾਤ। ਫੂੰ – ਫੂੰ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਏਥੋਂ ਦੇ ਭਾਜੜਾਂ ਵਰਤੀਆਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਹੇ ਸਬਰੀ !

ਮੇਰੇ ਸੱਖਣੇ ਕਾਸੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬੇਰ ਜੂਠੇ ਪਾ ਤਾਂ ਸਹੀ ਤਾਂ ਜੋ . . . ਕਟ ਜਾਵੇ ਸੌਖਿਆਂ ਹੀ ਉਮਰਾਂ ਦਾ ਬਣਵਾਸ ਮੇਰਾ ! ਮੇਰੀ ਠਰਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਕੁ ਨਿੱਘ ਬਖ਼ਸ਼ ਤਾਂ ਜੋ . . . ਘਟੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਵਾੜ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਉਹ ਰੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਉਹ ਰੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ…. ਫੁੱਲ ਪਥਰਾਅ ਗਏ ਨੇ ਘਾਹ ਤੋਂ ਸੂਲਾਂ ਜਨਮੀਆਂ ਨੇ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀ “ਕੱਲ੍ਹ” ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ “ਕੱਲ੍ਹ” ਨੂੰ ਲੈ ਉਹ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿੱਚ ਹੈ…. ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਤਰੰਗਾਂ “ਕਲਕਲ” ਬਣੀਆਂ ਨੇ। ਉਹ ਤਾਰੇ ਗਿਣ-ਗਿਣ ਥੱਕਿਆ ਹੈ ਉਹ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਪੱਥਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸਫ਼ਰ

ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਬੜਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ! ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਜੇਹਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੀਹਦੀ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੀ ਟੁਚਕਰ ਨਾਲ ਬੱਦਲ਼ ਤੱਕ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਬਹਿੰਦਾ ਗੁੰਮ-ਸੁੰਮ ਹੀ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਬੜਾ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਰਹਿੰਦਾ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਦੌੜ ਜਾਰੀ ਹੈ

ਸਮੇਂ ਦੇ ਖ਼ਰਗੋਸ਼ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕੱਛੂ ਨੂੰ ਚਿੜਾਉਦਿਆਂ ਲ਼ੰਘ ਗਏ! ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਮੈਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਤੱਕ ਦਾ ਇੱਕ ਦੌੜ ਹੀ ਤਾਂ ਸੀ ਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਕ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣੇ . . . ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ! ਪਿਆਸ ਰਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਘੜੇ ਵਿਚਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਨਾਨਕ : ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ

ਗ੍ਰੰਥ ਅੱਗੇ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਲਿਸਟ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਜੇ ਮੈਂ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਮੁੱਕੀ ਮਾਰ ਆਖਾਂ… “ਨਾਨਕ ਮਰ ਗਿਆ।” ਤਾਂ ਹਜੂਮ ਉੱਠ ਖਲੋਣਗੇ; “ਨਾਨਕ ਮਰੇ ਨਹੀਂ… … ਜੋਤੀ-ਜੋਤ ਸਮਾਏ ਸੀ।” ਪਰ… … ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀ ਹੋਣਾ ਜੋ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

* ਮਾਸ *

ਔਰਤ ਕੋਲ ਸੁਹੱਪਣ ਹੈ ਤੇ ਆਸਰਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਮਿਲਦੈ ਇਸੇ ਆਸਰੇ ਬਦੌਲਤ ਹੀ ਗਾਵਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਨੇ ਕੇ ” ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਖੌਫ਼ ਚਰਦੀਆਂ ਅਸੀ ਖੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਹਾਂ ।” ਪਰ ; ਨਹੀਂ – ਨਹੀਂ ਭੋਲੀਓ . . .! ਤੁਸੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

// ਤੇਰੇ ਨਾਂ //

ਕੰਨਾਂ ਦੇ ਲੋਟਣ ਜਿਉਂ ਫੁੱਲ ਝੁਮਕਾ ਵੇਲ ਦੇ, ਕਾਲੇ ਗੇਂਸੂ ਮਹਿਕਾਏ ਚਮੇਲੀਆ ਤੇਲ ਦੇ, ਗੋਰੇ ਮੁੱਖੜੇ ਨੂੰ ਸੰਗਾਂ ਨੇ ਸੰਧੂਰੀ ਰੰਗਿਆ ਗਛ ਖਾ ਹੋ ਗਏ ਪਿੱਠ ਪਰਨੇ ਨੈਣਾਂ ਜਦੋਂ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਡੰਗਿਆ…!! ਪਿੱਪਲੀ ਕਰੂਬਲਾਂ ਜੇਹੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਣਾ ਦਿਲ ਲੋਚਦਾ, … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment