Author Archives: ਮਲਕੀਅਤ “ਸੁਹਲ”

ਜਦ ਵੀ ਯਾਦਾਂ ਆਈਆਂ  ਵਿਛੜੇ  ਯਾਰ ਦੀਆਂ। ਰੱਜ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਰੋਈਆਂ  ਫਿਰ  ਦਿਲਦਾਰ ਦੀਆਂ। ਹੁੰਦੇ  ਧੀਆਂ – ਪੁੱਤਾਂ  ਤੋਂ  ਵਧ  ਯਾਰ ਪਿਆਰੇ ਪਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਵਣ ਨਾ  ਤਕਰਾਰ ਦੀਆਂ। ਕਹਿੰਦੇ  ਬਾਲ,  ਜਵਾਨੀ , ਬਿਰਧ  ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ … More »

ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨਹੀਂ ਤੇਰੀ, ਨਾ  ਇਹ  ਸੱਜਣਾ  ਮੇਰੀ। ਫਿਰ ਵੀ  ਕਰਦਾ  ਫਿਰਦੈਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ  ਹੇਰਾ ਫੇਰੀ। ਤੂੰ ਕੁਝ ਤਾਂ  ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ, ਕਿਉਂ  ਢਾਉਨਾਂ  ਏਂ  ਢੇਰੀ। ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਿੱਤਰਾ, ਝੁੱਲਦੀ  ਹੈ ਬੜੀ  ਹਨੇਰੀ। ਜਿਉਂ  ਲੀਡਰ   ਦੇ  ਲਾਰੇ, ਕਰਦੇ  ਨੇ  ਗੱਲ  … More »

ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਨਹੀਂ ਤੇਰੀ। ਨਾ  ਇਹ  ਸੱਜਣਾ  ਮੇਰੀ। ਫਿਰ ਵੀ  ਕਰਦਾ  ਫਿਰਦੈਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ  ਹੇਰਾ ਫੇਰੀ। ਤੂੰ ਕੁਝ ਤਾਂ  ਸੋਚ ਵਿਚਾਰ, ਕਿਉਂ  ਢਾਉਨਾਂ  ਏਂ  ਢੇਰੀ। ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਿੱਤਰਾ, ਝੁੱਲਦੀ  ਹੈ ਬੜੀ  ਹਨੇਰੀ। ਜਿਉਂ  ਲੀਡਰ   ਦੇ  ਲਾਰੇ, ਕਰਦੇ  ਨੇ  ਗੱਲ  … More »

ਸੱਚ ਪੁਛੋ ! ਤਾਂ  ਆਪਣੇ  ਜੰਮਿਆਂ  ਨੇ, ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ  ਨਹੀਂ  ਸਤਿਕਾਰ  ਕੀਤਾ। ਮਾਂ  ਬੋਲੀ ਦਾ  ਦਰਜਾ  ਹੈ ਮਾਂ  ਵਰਗਾ, ਜਿਹੜੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗਰਾਂ ਪਾਲਦੀ ਰਹੀ। ‘ਊੜਾ’ ਉੱਠ  ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਹੀ  ਵਾਕ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹੀ। ਬਾਣੀ ਗੁਰਮੁੱਖ਼ੀ  ਵਿਚ … More »

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਬੂੰਦ ਪਿਲਾ ਕੇ ਸਾਜੇ ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ। ਜੋ  ਬੋਲੇ  ਸੋ ਨਿਹਾਲ ਦੇ, ਛੱਡੇ ਉਹਨਾਂ ਜੈਕਾਰੇ। ਜ਼ੁਲਮ ਖਾਤਰ ਲੜਨਾ, ਜ਼ਾਲਮ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰਨਾ। ਸਬਕ  ਸ਼ਹੀਦੀ ਪੜ੍ਹਨਾ,  ਮੌਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹਨਾ। ਈਨ  ਕਦੇ ਨਾ ਮੰਨੀ, ਸੀਸ ‘ਤੇ ਚਲ ਗਏ ਆਰੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ … More »

ਰੰਗਾਂ ਭਰਿਆ ਹਰ ਘਰ ਵਿਹੜਾ, ਸੱਭ ਨੇ ਖੇਡੀ ਹੋਲੀ। ਭੰਗੜਾ ਪਉਂਦੇ ਨੱਚਦੇ ਗਉਂਦੇ, ਢੋਲ ਵਜਾਉਂਦੇ  ਢੋਲੀ। ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪਿਆਰਾ ਸੱਭ ਨੂੰ  ਚੰਗਾ ਲਗੇ, ਹਰ ਟੋਲੀ ਦੇ  ਰੰਗ  ਨਿਆਰੇ, ਨੀਲੇ, ਪੀਲੇ  ਤੇ ਬੱਗੇ। ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਵਹੁਟੀ ਤੇ, ਜਦ  ਭਰ ਮਾਰੀ … More »

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਹੈ  ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ, ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ  ਮੱਕਾ  ਮੰਦਿਰ ‘ਏਕ ਨੂਰ ਤੇ ਸਭ ਜੱਗ ਉਪਜਿਆ’ਨਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ  ਨੇ ਰੰਗ  ਨਿਆਰੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ  ਜੱਗ  ਸਮੁੱਚਾ। ‘ਮਨ  ਮੰਦਿਰ ਤਨ  ਵੇਸ  ਕਲੰਦਰ’, ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ ਮੰਨ  ਦੇ  … More »

ਤੱਤੀ  ਲੋਹ  ਤੇ ਬੈਠੇ  ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ  ਪਿਆਰੇ, ਤੱਤੀ  ਰੇਤਾ  ਸੀਸ  ਪੈਂਦੀ  ਸੀ ਨਾ  ਉਚਾਰੇ । ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦੀ ਰੇਤਾ ਨੇ  ਪੁਕਾਰਿਆ। ਭੁੱਜਦੀ ਕੜਾਹੀ ਨੇ ਆਹ! ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਦੁਨੀਆਂ ਪਈ ਤੱਕਦੀ ਸੀ,  ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ  ਕਾਰੇ , ਤੱਤੀ  ਲੋਹ ਤੇ  … More »

ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ  ਰਹੀ ਪੁਕਾਰ। ਬਣੇ ਨਾ  ਛੜਿਆਂ ਦੀ  ਸਰਕਾਰ। ਰਾਹੁਲ,ਨਰਿੰਦਰ,ਮਮਤਾ,ਮਾਇਆ, ਆਪੋ-ਆਪਣਾ ਜਾਲ ਵਛਾਇਆ। ਇਹ ਗਲ  ਸਾਰੇ ਕਰ  ਲਉ ਨੋਟ, ਸਾਡੇ  ਹੱਕ  ‘ਚ  ਪਾਇਉ  ਵੋਟ। ਸੁਣ  ਲਉ  ਸਭਨਾਂ ਦਾ  ਪਰਚਾਰ ਬਣੇ ਨਾ  ਛੜਿਆਂ ਦੀ  ਸਰਕਾਰ। ਦੋ ਕੁ ਛੜੇ ਤੇ ਦੋ … More »

ਗ਼ਜ਼ਲ ਮੇਰੀ  ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲਗੀ ਬੈਠੇ  ਹੋ  ਤੁਸੀਂ  ਕਿਉਂ  ਖ਼ਾਮੋਸ਼। ਧੀਆਂ  ਨੂੰ   ਜੋ   ਮਾਰਨ  ਮਾਪੇ ਦੁਨੀਆਂ ‘ਤੇ  ਨੇ  ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਜੋ  ਅੱਜ  ਪਖੰਡੀ, ਜੰਤਰ- ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ  ਲਿਖੇ  ਵੀ   ਹੋਏ  ਮਧਹੋਸ਼। ਲੋਕਾਂ  ਸਾਹਵੇਂ  ਇਉਂ  ਤੁਰਦੇ  ਨੇ ਜਿਉਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈ  ਕੋਈ  ਖ਼ਰਗੋਸ਼। … More »