ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

” ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬੰਦੇ ”

ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਬੰਦੇ, ਕਰਦੇ ਵੇਖੇ ਮਾੜੇ ਧੰਦੇ।। ਖ਼ਬਰੇ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਕਮਾਉਂਦੇ, ਮਾਨਵਤਾ ਗਲ ਪਾਕੇ ਫੰਦੇ। ਇਸ ਦਾਤੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀ ਵੱਢਣਾ, ਇਸਨੂੰ ਲੱਗੇ ਧਰਮੀ ਦੰਦੇ। ਜ਼ੁਲਮ ਕਰੇਂਦੇ ਉਹ ਜੋ ਏਨਾ, ਕਿੱਦਾਂ ਆਖਾਂ ਉਹ ਨੇ ਬੰਦੇ। ਤੱਕਕੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕਰੋਨਾ-ਕਰੋਨਾ

ਕਰੋਨ – ਕਰੋਨਾ ਕਰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਅਨਹੋਣੀ ਮੌਤੇ ਮਰਦੀ  ਦੁਨੀਆਂ। ਇਹ ਪਰਲੋ ਹੈ  ਕੈਸੀ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਡਰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ। ਸੋਚ ਰਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਦੁੱਖੜੈ ਨੇ ਹੁਣ  ਜਰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੱਜ  ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਖ ‘ਚ ਹੌਕੇ  ਭਰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕਰੋਨਾ

ਨਵੀਂ ਯਾਰੋ ਇੱਕ ਆਫ਼ਤ ਆਈ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਡਰਾਈ। ਪਹਿਲਾ ਕਿਹਾ ਵਾਇਰਸ਼ ਕਰੋਨਾ, ਹੁਣ ਆਖਣ ਲੱਗੇ ਕੋਵਿੰਦ- ਊਨੀ। ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਅਮਰੀਕਾ ਛੱਡਿਆ, ਕੋਈ ਆਖੇ ਇਹ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਚੀਨੀ। ਕੋਈ ਵੀ  ਨਾ ਇਲਾਜ਼ ਹੈ ਇਸਦਾ , ਰੱਬਾ ਤੂੰਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਹੁਣ ਬਚਾਈ। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਖੇਡੋ ਹੋਲੀ

ਹੋਲੀ ਰੰਗਾਂ ਦਾ  ਤਿਉਹਾਰ, ਜਿਹਦੇ ‘ਚ ਹੈ ਬੜਾ ਪਿਆਰ। ਰੰਗੋਲੀ ਦਾ  ਨਵਾਂ ਸ਼ਿੰਗਾਰ। ਮਿਲਕੇ ਬੋਲੀਏ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, ਸਾਰੇ ਖੇਡੋ ਪਰੇਮ ਦੀ ਹੋਲੀ। ਭਰ ਕੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਪਚਕਾਰੀ, ਸੱਜਣਾ ਨੇ ਸੱਜਣਾ ਤੇ ਮਾਰੀ। ਦਿਉਰਾਂ, ਭਾਬੋ ਰੰਗੀ ਸਾਰੀ। ਰੰਗਾਂ ਦਿਲ ਦੀ  ਘੁੰਡੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਦਮ ਧਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ- ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਤ  ਲਈ ਤੈਂਨੂੰ ਅਗਨ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿਆਂਗੀ। ਮੈਂ ਦਰੋਪਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ- ਜੋ ਇਕ ਵਸਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ, ਜੂਏ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ

ਚਾਚੀ ਤਾਈ ਮਾਮੀ ਮਾਸੀ, ਕਰਦੀ ਬੜਾ ਪਿਆਰ ਏ ਮੈਂਨੂੰ। ਐਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦੀ ਵਰਗਾ, ਚੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ ਖੁਮਾਰ ਏ ਮੈਂਨੂੰ। ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਮੈਂਨੂੰ ਗੋਦ ਖਿਡਾਇਆ, ਫੜ ਕੇ ਉਂਗਲ ਪੜ੍ਹਨੇ ਪਾਇਆ। ਏਸੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਲੈ ਮੈਂ, ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੇਜ ਜਤਾਇਆ। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਫੁੱਲ ਉਦਾਸੀਨ ਨੇ…

ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਕਿਸੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਛਿਣ ਕਿਸੇ ਰੇਤ ਦਾ ਕਿਣਕਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕੋਈ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹਵਾ ਦਾ ਕੋਈ ਬੁੱਲਾ … ਜੋ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ‘ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ! ਹਰ ਅੰਸ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਸਕੂਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਸਾਹਿਤਕਾਰ

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਵਿਤਾ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਾਂਹੀ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਮਾਇਕ ਤੇ ਖਲ੍ਹੋ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਖਵਰੇ ਕਦੋਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਲੀ ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸ਼ਬਦ ਬਣੇ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਲਾਇਨਾਂ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਮਨੋ-ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਲੱਥਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਣ ਸਾਥੋਂ…

ਲੱਥਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਣ ਸਾਥੋਂ, ਬਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਹੀ ਦਾ। ਰੋਮ ਰੋਮ ਰਿਣੀ ਓਸ, ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ ਦਾ। ਕਿਹੜਾ ਪੁੱਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਹੀਦੀ ਲਈ ਤੋਰਦਾ? ਰੰਗਲੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੌਣ ਹੱਥੀਂ ਖੋਰਦਾ? ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਜੇਰਾ ਦੱਸੋ, ਕਿੱਥੋਂ ਹੈ ਲਿਆਈਦਾ? ਲੱਥਣਾ…… ਜੱਗ ਉਤੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ, … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਘਾਹ ਤੇ ਮਜਬੂਰੀ

ਦਫਤਰ ਸੀ ਚੱਲਿਆ… ਮੈਂ ਇਕ ਘਾਹੀ ਤੱਕਿਆ। ਮੁੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ… ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਸੀ ਥੱਕਿਆ। ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ… ਕੰਮ ਕਰ ਕਰ ਅੱਕਿਆ। ਰੰਬੇ ਨਾਲ ਘਾਹ ਓਨੇ… ਕਈ ਵਾਰ ਕੱਢਿਆ। ਓਹਦਾ ਚੇਹਰਾ ਕਹੇ… ਗ਼ੁਰਬਤ ਲਈ ਘਰ ਓਨੇ ਛੱਡਿਆ। ਹੱਥ ਮਜ਼ਬੂਤ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment