ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਦਮ ਧਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨਹੀਂ- ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਤ  ਲਈ ਤੈਂਨੂੰ ਅਗਨ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿਆਂਗੀ। ਮੈਂ ਦਰੋਪਤੀ ਵੀ ਨਹੀਂ- ਜੋ ਇਕ ਵਸਤੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ, ਜੂਏ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ

ਚਾਚੀ ਤਾਈ ਮਾਮੀ ਮਾਸੀ, ਕਰਦੀ ਬੜਾ ਪਿਆਰ ਏ ਮੈਂਨੂੰ। ਐਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦੀ ਵਰਗਾ, ਚੜ੍ਹਦਾ ਨਹੀਂ ਖੁਮਾਰ ਏ ਮੈਂਨੂੰ। ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਮੈਂਨੂੰ ਗੋਦ ਖਿਡਾਇਆ, ਫੜ ਕੇ ਉਂਗਲ ਪੜ੍ਹਨੇ ਪਾਇਆ। ਏਸੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਲੈ ਮੈਂ, ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੇਜ ਜਤਾਇਆ। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਫੁੱਲ ਉਦਾਸੀਨ ਨੇ…

ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਕਿਸੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਛਿਣ ਕਿਸੇ ਰੇਤ ਦਾ ਕਿਣਕਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਕੋਈ ਬੁਲਬੁਲਾ ਹਵਾ ਦਾ ਕੋਈ ਬੁੱਲਾ … ਜੋ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ‘ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ! ਹਰ ਅੰਸ਼ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਸਕੂਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਸਾਹਿਤਕਾਰ

ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਵਿਤਾ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਾਂਹੀ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਮਾਇਕ ਤੇ ਖਲ੍ਹੋ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਖਵਰੇ ਕਦੋਂ ਸੁਰਤ ਸੰਭਲੀ ਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਸ਼ਬਦ ਬਣੇ ਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਲਾਇਨਾਂ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਮਨੋ-ਭਾਵਾਂ ਨੂੰ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਲੱਥਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਣ ਸਾਥੋਂ…

ਲੱਥਣਾ ਨਹੀਂ ਰਿਣ ਸਾਥੋਂ, ਬਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਹੀ ਦਾ। ਰੋਮ ਰੋਮ ਰਿਣੀ ਓਸ, ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ ਦਾ। ਕਿਹੜਾ ਪੁੱਤ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਹੀਦੀ ਲਈ ਤੋਰਦਾ? ਰੰਗਲੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੌਣ ਹੱਥੀਂ ਖੋਰਦਾ? ਏਨਾ ਵੱਡਾ ਜੇਰਾ ਦੱਸੋ, ਕਿੱਥੋਂ ਹੈ ਲਿਆਈਦਾ? ਲੱਥਣਾ…… ਜੱਗ ਉਤੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦੀਆਂ, … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਘਾਹ ਤੇ ਮਜਬੂਰੀ

ਦਫਤਰ ਸੀ ਚੱਲਿਆ… ਮੈਂ ਇਕ ਘਾਹੀ ਤੱਕਿਆ। ਮੁੜ੍ਹ ਕੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ… ਜ਼ਰਾ ਨਾ ਸੀ ਥੱਕਿਆ। ਸਵੇਰ ਦਾ ਸੀ ਸ਼ਾਇਦ… ਕੰਮ ਕਰ ਕਰ ਅੱਕਿਆ। ਰੰਬੇ ਨਾਲ ਘਾਹ ਓਨੇ… ਕਈ ਵਾਰ ਕੱਢਿਆ। ਓਹਦਾ ਚੇਹਰਾ ਕਹੇ… ਗ਼ੁਰਬਤ ਲਈ ਘਰ ਓਨੇ ਛੱਡਿਆ। ਹੱਥ ਮਜ਼ਬੂਤ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਠੰਡੇ ਬੁਰਜ ਤੋਂ

ਠੰਡੇ  ਬੁਰਜ ਤੋਂ  ਮਾਂ  ਗੁਜਰੀ, ਜਦ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ  ਲਾਲਾਂ ਨੂੰ। ਬੱਚਿਉ ਧਰਮ ਬਚਾ ਕੇ ਰਖਣਾ, ਕਹਿੰਦੀ  ਗੁਰਾਂ ਦੇ,  ਲਾਲਾਂ ਨੂੰ। ਰਾਤ ਪੋਹ ਦੀ ਠੰਡ ਕਹਿਰ ਦੀ, ਗੱਲ ਸੁਣਾਵਾਂ ਤੱੜਕ ਪਹਿਰ ਦੀ। ਮਾਂ ਗੁਜਰੀ ਨੇ ਦੱਬ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੁਲਮ  ਦੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਧੰਨ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ..!

ਧੰਨ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਤੇ ਧੰਨ ਤੇਰੀ ਘਾਲ਼ ਨੀ। ਤੇਰੇ ਜਿਹੀ ਜੱਗ ਉਤੇ ਮਿਲੇ ਨਾ ਮਿਸਾਲ ਨੀ। ਆਪਣਾ ਸੁਹਾਗ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣੀ ਲੁਟਾਇਆ ਤੂੰ, ਪੁੱਤਰ ਯਤੀਮ ਤੱਕ ਦਿਲ ਨਾ ਡੁਲਾਇਆ ਤੂੰ। ਸੰਤ- ਸਿਪਾਹੀ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇਰਾ ਲਾਲ ਨੀ ਧੰਨ…… ਸਰਸਾ ਦੇ ਕੰਢੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

*ਸ਼ਹਿਰ ਚੁੱਪ ਹੈ*

“ਟਿਕੀ ਰਾਤ ਘਰ ਨੂੰ ਪਰਤ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ… ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਰੌਸ਼ਨਦਾਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੰਮ੍ਹੀ-ਨਿੰਮ੍ਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛਣ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੱਸਣ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿਸੇ-ਕਿਸੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਟੁੱਟ ਹੋਏ ਖੰਭੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗਜ਼ਲ “ਨਹੀਂ ਕੋਈ”

ਅਦਾਵਤ ਹੀ ਅਦਾਵਤ ਹੈ ਸ਼ਰਾਫਤ ਹੈ ਨਹੀਂ ਕੋਈ , ਕਿ ਨਫ਼ਰਤ ਤਾਂ ਰਹੀ ਨਫ਼ਰਤ ਮੁਹੱਬਤ ਹੈ ਨਹੀਂ ਕੋਈ । ਲੱਗਣ ਹੋਏ ਧੁੱਪਾਂ ਅੰਦਰ ਤੇਰੇ ਇਹ ਵਾਲ ਨੇ ਚਿੱਟੇ, ਉਮਰ ਹੀ ਹੈ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਿਆਣਪ ਹੈ ਨਹੀਂ ਕੋਈ । ਕਿਵੇਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment