ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਇਕ ਹੋਰ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ
ਦੋਸਤੋ! ਮਿੱਤਰੋ! ਭਰਾਵੋ! ਜ਼ਿੰਦਗ਼ੀ ਦਾ, ਇਕ ਹੋਰ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਲਈ ਕਰ ਗਿਆ ਬੰਦ ਰਾਹਾਂ, ਕੁਝ ਲਈ ਨਵੀਆਂ ਉਲੀਕ ਗਿਆ। ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕੁਝ ਅਸੀਂ, ਕੁਝ ਸਿਆਣਪਾਂ ਵੀ ਕੀਤੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਨੇ। ਦਿਲ ਦੁਖਾਕੇ ਆਪਣਿਆਂ ਪਰਾਇਆਂ ਦਾ, ਫਿਰ ਬੋਤਲਾਂ ਵੀ ਪੀਤੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ … More
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੀ ਦਾਮਿਨੀ
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੀ ਦਾਮਿਨੀ ਦਾਮਨ ਕਦੇ ਇੰਜ਼ ਨਹੀ ਮਰਦੇ ਹੁੰਦੇ- ਅੱਜ ਤਾਂ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਮਰੀ ਹੈ- ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗੀਤ ਮਰਿਆ ਹੈ- ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਾਜ਼ ਮਰੇ ਹਨ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਵਰਕੇ ਤੂੰ ਜੋ ਸੋਨ ਰੰਗੇ ਸਫ਼ੇ ਲਿਖੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਬਣਨਗੇ ਪਰਚਮ … More
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦਾ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਲੈ ਜਾਹ!
ਹੋਰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਲੈ, ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦਾ ਇੱਕ ਹੰਝੂ ਲੈ ਜਾਹ, ਦਾਮਿਨੀ! ਅੱਜ ਤੂੰ ਨਹੀਂ, ਇਨਸਾਨੀਅਤ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਰਹਿੰਦੀ-ਖੂੰਹਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਮਰੀ ਐ! ਤੈਨੂੰ ਅੱਖ ਦਾ ਹੰਝੂ ਅਰਪਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਓਸ ਸਵਿਧਾਨ ‘ਤੇ ‘ਧਤੂਰੇ’ … More
ਦਾਦੀ ਦੀ ਸਿਖਿਆ-ਦੋ ਲਾਲਾਂ ਨੂੰ
ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਪੋਤਰੇ ਦਾਦੀ ਪਈ ਏ ਪਿਆਰਦੀ। ਚੁੰਮਦੀ ਏ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਦਸਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰਦੀ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਹਿੰਦੀ ਬਚਿੱਓ! ਸੂਬੇ ਬੜਾ ਡਰਾਉਣਾ ਧਮਕਾਉਣਾ ਏ। ਸਮਝ ਕੇ ਛੋਟੇ ਉਹਨੇ ਅਗੇ ਅਸ਼ਰਫੀਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਵੀ ਲਾਉਣਾ ਏ। ਵੇਖਿਓ ਜੇ ਲਾਲੋ ਮੁੱਛ ਨੀਵੀਂ ਹੋਵੇ … More
ਅਣਖ ਰਹੀ ਵੰਗਾਰ
- ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਮੇਰੇ ਬੇਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਗੈਰਤ ਤਾਰੋ ਤਾਰ ਇੱਥੇ ਘਰ ਘਰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਕਰਕੇ ਖੂਬ ਸਿਗਾਰ ਕੋਈ ਸੜ੍ਹਕੇ ਤੁਰਦੀ ਜਾਂਵਦੀ ਮਹਿਫੂਜ਼ ਰਹੀ ਨਾ ਨਾਰ ਹਰ ਲੰਡਾ ਬੁੱਚਾ ਉੱਠਦਾ ਕਰਦਾ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ‘ਤੇ ਵਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਕੂਕ … More
ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਖ ‘ਗ਼ਜ਼ਲ’
-ਹਰਦਮ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਦਮਗਜੇ ਤਾਂ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਆਦਮੀ। ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਨਫਰਤਾਂ ਉਂਜ ਪਾਲਦਾ ਹੈ ਆਦਮੀ। ਰਾਤ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰਿੜਕਦਾ ਫੇਰ ਵੀ ਮੱਖਣ ਦੇ ਪੇੜੇ ਭਾਲਦਾ ਹੈ ਆਦਮੀ। ਜ਼ਿਹਨ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਅੰਦਰ ਸਜ ਰਹੇ … More
ਲਿਖਾਰੀ ਤੇਰੀ ਮੱਤ ਮਾਰੀ?
ਉਹ ਲਿਖਾਰੀ ਹੈ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੈ ਕਿਤੇ ਛਪਦਾ ਨਹੀਂ ਐਡੀਟਰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਨੇ ਇਹਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਐ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਪੱਲੇ ਉਹੀ ਪੱਲਾ ਝਾੜ, ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਅਪਣਾ ਆਪਾ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਗੇ … More
ਚੋਰ ਚੋਰ ਪਿਆ ਸ਼ੋਰ ਹੈ
- ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਚੋਰ ਚੋਰ ਪਿਆ ਸ਼ੋਰ ਹੈ ਹਰ ਗਲੀ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ । ਸਿਰਦਾਰ ਜੋ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਲਾ ਕਚਹਿਰੀ ਬਹਿ ਗਿਆ । ਚੋਰ ਹੀ ਪੜਤਾਲੀਆ ਪਿਆ ਦੇਵੇ ਗਵਾਹੀ ਚੋਰ ਹੀ, ਫੜ੍ਹੋ-ਫੜ੍ਹੀ ਅਜੀਬ ਮਚੀ ਹੰਗਾਮਾ ਅਜਬ ਪੈ ਗਿਆ । … More
ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ
ਰਾਹ ਜਾਂਦਿਆਂ ਇਕ ਦਿਨ ਮੌਤ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋਇਆ। ਵੇਖ ਉਸਨੂੰ ਮਨ ਬੜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਲੰਬੇ ਅਰਸੇ ਬਾਦ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਮਿਲਦੈ ਖਿੜਦੇ ਫੁਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਜਿਵੇਂ ਭੰਵਰੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਡੁਲਦੈ ਮੌਤ ਨੇ ਜਦ ਤਕਿਆ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਵੇਖ … More


