ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਤੂੰ ਕਦੇ ਬੰਸਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਵੀਂ

ਤੂੰ ਕਦੇ ਬੰਸਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਵੀਂ ਤੇ ਫ਼ਿਰ ਸੌਂ ਕੇ ਵਿਖਾਵੀਂ- ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਛੁਹ ‘ਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਪਿਆਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ- ਕੁਝ ਤਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਚੀਕਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਨਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਹੋਟਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਭਖ਼ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਤਰਜ਼ ਲਿਖਣ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਿਆਰੇ

ਤੱਤੀ  ਲੋਹ  ਤੇ ਬੈਠੇ  ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ  ਪਿਆਰੇ, ਤੱਤੀ  ਰੇਤਾ  ਸੀਸ  ਪੈਂਦੀ  ਸੀ ਨਾ  ਉਚਾਰੇ । ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦੀ ਰੇਤਾ ਨੇ  ਪੁਕਾਰਿਆ। ਭੁੱਜਦੀ ਕੜਾਹੀ ਨੇ ਆਹ! ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਦੁਨੀਆਂ ਪਈ ਤੱਕਦੀ ਸੀ,  ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ  ਕਾਰੇ , ਤੱਤੀ  ਲੋਹ ਤੇ  … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਹਾਥ ਭਰ ਕਾ ਬਦਲਨਾ

- ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਈ ਬਾਤੇਂ ਕੋਈ ਨਯਾ ਸਾ ਸੂਰਜ ਉਗਾਨੇ ਕੀ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਬੀਜ ਨਾਬ੍ਯੁਲਾ ਗਰ ਲਾ ਸਕੋ ਤੋ ਲਾਯੋ ਘਿਸੀ ਹੁਯੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਔਰ ਬਦਲਾਵ ਕੇ ਯੇ ਬਾਤੂਨੀ ਨਾਰੇ ਜਗਾ ਸਕੋ ਤੋ ਪਹਲੇ ਖ਼ੁਦ ਮੇਂ ਲੌਅ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਵਿਸਾਖੀ : ਗੁਰਮੇਲ ਬੀਰੋਕੇ

ਗੁਰੂ ਜੀ, ਆ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖੀ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨ ਦਿਹਾੜੀਆਂ- ਮਜਦੂਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਦ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਲੰਬੜਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਲ਼ਾ ਚੁੱਗਦੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਛੜਿਆਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ

ਇਹ ਸਾਰੀ ਜਨਤਾ  ਰਹੀ ਪੁਕਾਰ। ਬਣੇ ਨਾ  ਛੜਿਆਂ ਦੀ  ਸਰਕਾਰ। ਰਾਹੁਲ,ਨਰਿੰਦਰ,ਮਮਤਾ,ਮਾਇਆ, ਆਪੋ-ਆਪਣਾ ਜਾਲ ਵਛਾਇਆ। ਇਹ ਗਲ  ਸਾਰੇ ਕਰ  ਲਉ ਨੋਟ, ਸਾਡੇ  ਹੱਕ  ‘ਚ  ਪਾਇਉ  ਵੋਟ। ਸੁਣ  ਲਉ  ਸਭਨਾਂ ਦਾ  ਪਰਚਾਰ ਬਣੇ ਨਾ  ਛੜਿਆਂ ਦੀ  ਸਰਕਾਰ। ਦੋ ਕੁ ਛੜੇ ਤੇ ਦੋ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ਆਈ

ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ਆਈ ਵੇ ਲੋਕੋ। ਰੌਣਕ ਬਣਕੇ ਛਾਈ ਵੇ ਲੋਕੋ। ਖੜੇ ਉਡੀਕਣ ਨੇਤਾ ਜੀ ਹੁਣ , ਪਹਿਲੀਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ ਵੇ ਲੋਕੋ ।                                                                                                                                                                                                          ਰੁੱਤ ਨਵਿਆਂ ਦੀ ਆਈ ਵੇ ਲੋਕੋ । ਢੋਲ ਢਮੱਕੇ ,  ਖੌਰੂ ਪੈਣੇ , ਪੈਣੀ ਕਿਵੇਂ ਦੁਹਾਈ ਵੇ ਲੋਕੋ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਨਾਗ ਨਿਵਾਸ – ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ

ਇਹ ਮਖਮਲੀ ਬਿਸਤਰੇ ਮੇਰੇ ਯ਼ਾਰ ਦੇ ਬਿਰਹੇ ਵਿੱਚ ਕੰਡਿਆਲੀਆਂ ਸੇਜਾਂ ਵਾਲੇ ਰੋਗ ਨੇ, ਵਿਕਰਾਲ ਫਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਣੀ ਵਿਹੁਧਰ ਨਾਗ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਤਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀਆਂ ਗੁੱਝੀਆਂ ਚੋਭਾਂ ਮਾਰਦੇ ਨੇ, ਵਿੱਸ ਭਰੇ ਡੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਤੱਕ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਧੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਜਿਹੀ

ਗ਼ਜ਼ਲ ਮੇਰੀ  ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲਗੀ ਬੈਠੇ  ਹੋ  ਤੁਸੀਂ  ਕਿਉਂ  ਖ਼ਾਮੋਸ਼। ਧੀਆਂ  ਨੂੰ   ਜੋ   ਮਾਰਨ  ਮਾਪੇ ਦੁਨੀਆਂ ‘ਤੇ  ਨੇ  ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਜੋ  ਅੱਜ  ਪਖੰਡੀ, ਜੰਤਰ- ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ  ਲਿਖੇ  ਵੀ   ਹੋਏ  ਮਧਹੋਸ਼। ਲੋਕਾਂ  ਸਾਹਵੇਂ  ਇਉਂ  ਤੁਰਦੇ  ਨੇ ਜਿਉਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈ  ਕੋਈ  ਖ਼ਰਗੋਸ਼। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
ਹਰਦਮ ਸਿੰਘ ਮਾਨ

ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਖ

ਘਰ ਵਿਚ ਹੈ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ ਕੁਹਰਾਮ। ਹਰ ਪਲ ਲੜਦੇ ਰਹੀਏ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਇਹ ਸੰਗਰਾਮ। ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਾਂ ਆਸਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੀ ਤਲੀ ਤੇ ਧਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੌਣ ਉਦਾਸੀ ਸ਼ਾਮ ਕਾਲਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਾਲਖ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਅੱਗ

ਇੱਕ ਅੱਗ ਨਿਗਲਾਂ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਉਗਲਾਂ, ਪਹਿਨਾ ਵਸਤਰ ਅੱਗ ਦੇ ਹਰ ਅਹਿਸਾਸ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇਰੇ, ਬਸ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਜਿਹੇ ਲੱਗ ਦੇ ਇੱਕ ਅੱਗ ਢਿੱਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਲਦੀ, ਇੱਕ ਬਲਦੀ ਏ ਗਿੱਠ ਕੁ ਹੇਠਾਂ ਦੋਹਾਂ ਅੱਗਾਂ ਦੀ, ਹੈ ਖੇਡ ਇਹ ਸਾਰੀ, … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment