ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਕਲਮਾਂ ਵਾਲਿਓ

ਉੱਠੋ! ਜਾਗੋ! ਹੋਸ਼ ਕਰੋ,ਕਲਮਾਂ ਵਾਲਿਓ। ਜਾਲਮ ਤੋਂ  ਨਾ ਡਰੋ, ਕਲਮਾਂ ਵਾਲਿਓ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਜੁਲਮ ਕਰਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂਦੀ ਹਾਮੀ ਨਾ ਭਰੋ ਕਲਮਾਂ ਵਾਲਿਓ। ਗਰੀਬ  ਦੀ  ਕੁੱਲੀ  ਨੂੰ  ਫੂਕਦੇ  ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹਾ ਦੁੱਖ  ਨਾ ਜਰੋ  ਕਲਮਾਂ ਵਾਲਿਓ। ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦੀ  ਗਰਦਸ਼  ਹੈ ਚੜ੍ਹਦੀ ਰਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣ  … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਵਾਹ ਕਨੇਡਾ! ਵਾਹ..!

ਵਾਹ ਕਨੇਡਾ! ਵਾਹ!, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇ ਤੂੰ ਪਨਾਹ, ਤੈਂਨੂੰ ਸੀਸ ਝੁਕਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਗੁਣ ਗਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਹਰੇ ਭਰੇ ਨੇ ਜੰਗਲ ਤੇਰੇ, ਠੰਢੀਆਂ ਵਗਣ ਹਵਾਵਾਂ। ਜੀਅ ਕਰਦਾ ਏ ਕੁਦਰਤ ਸਾਰੀ, ਘੁੱਟ ਕਲੇਜੇ ਲਾਵਾਂ। ਸੋਨ ਸੁਹੱਪਣ ਤੇਰੇ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਵਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦਰਦ

ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਔਰਤ, 3 ਨਿਆਣੇ, ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ, ਵਿੱਚ ਚੰਦਰੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਖਾਤਰ, ਤੁਰ ਪਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਲੀਹਾਂ… ਦਿਨ ਰਾਤ ਇੱਕ,ਮਾਂ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ, ਘਰ ਦਾ ਖਰਚ ਚਲਾਏ, ਅੱਧੀ ਖਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਪਰ, ਕਦੇ ਬੱਚੇ, ਭੁੱਖੇ ਨਹੀਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਹਰ  ਕੋਈ  ਲੱਭਦਾ  ਹੈ  ਜੀਵਨ ਚੋਂ  ਸਹਾਰਾ  ਏਥੇ , ਬਹੁਤਾ ਚਿਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਇੱਕਲਿਆਂ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਏਥੇ । ਇਹ ਸਭ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਤਦਬੀਰਾਂ ਦੇ ਖੇਲ੍ਹ ਨੇ ਸਾਰੇ , ਕਦੇ  ਤਾਂ  ਮਿਲ ਜਾਵਣ ਜਿੱਤਾਂ, ਤੇ ਕਦੇ ਹਾਰਾ ਏਥੇ । ਬਦਲੇ  ਮੌਸਮ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਧੀ ਵਲੋਂ ਦਰਦਾਂ ਭਰਿਆ ਗੀਤ

ਅੱਜ ਮੈਂਨੂੰ ਯਾਦ ਮੇਰੇ, ਬਾਪ ਦੀ ਸਤਾਏ ਨੀ। ਸੁਰਗਾਂ ‘ਚ ਬੈਠੀ ਅੱਜ, ਮਾਂ ਵੀ ਯਾਦ ਆਏ ਨੀ। ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਬਾਪੂ, ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਫੱਬਦਾ। ਘਰ ਸਾਰਾ ਓਸ ਨਾਲ, ਭਰਿਆ ਸੀ ਲੱਗਦਾ। ਉੱਠ ਗਏ ਅੱਜ ਸਿਰੋਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸਾਏ ਨੀ। ਅੱਜ……… … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਚਿੱਟੀ ਚਾਨਣੀ

ਵੇ ਚੰਨਾ ਤੇਰੀ  ਚਿੱਟੀ ਚਾਨਣੀ ਚਿੱਟੀ  ਚਾਨਣੀ ‘ਚ  ਮੌਜ ਅਸਾਂ ਮਾਨਣੀ। ਅਸਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ  ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹਨੂੰ  ਦੱਸੀਆਂ ਜੋ ਸਾਡੇ  ਸੰਗ ਬੀਤੀਆਂ। ਆਪਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ,ਗਮਾਂ ‘ਚ ਨਹੀਂ ਗਾਲਣੀ, ਵੇ ਚੰਨਾ ਤੇਰੀ  ਚਿੱਟੀ ਚਾਨਣੀ ਚਿੱਟੀ  ਚਾਨਣੀ ‘ਚ ਮੌਜ  ਅਸਾਂ ਮਾਨਣੀ। ਕਾਲੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਉਹ ਰੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਉਹ ਰੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ…. ਫੁੱਲ ਪਥਰਾਅ ਗਏ ਨੇ ਘਾਹ ਤੋਂ ਸੂਲਾਂ ਜਨਮੀਆਂ ਨੇ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀ “ਕੱਲ੍ਹ” ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ “ਕੱਲ੍ਹ” ਨੂੰ ਲੈ ਉਹ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿੱਚ ਹੈ…. ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕ ਤਰੰਗਾਂ “ਕਲਕਲ” ਬਣੀਆਂ ਨੇ। ਉਹ ਤਾਰੇ ਗਿਣ-ਗਿਣ ਥੱਕਿਆ ਹੈ ਉਹ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗਜ਼ਲ

ਸਹਿੰਦੇ ਨਾ ਉਹ ਗੱਲ ਨੇ ਕੋਰੀ। ਕਰਦੇ ਨੇ ਫਿਰ ਸੀਨਾ ਜੋਰੀ । ਜਿੰਨਾ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਲੋ ਨੇੜੇ, ਰੱਖਦੇ ਲੋਕੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ੋਰੀ। ਦਿਲ ਦੇ ਕਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਚਮੜੀ ਹੁੰਦੀ ਗੋਰੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਆਮ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਸੀਨਾ ਜੋਰੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਅਸਾਡਾ ਸਭਿਆਚਾਰ

ਇਹ ਨੇ ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ, ਛੱਤੀ ਵੀਹਾਂ ਬਣਦੇ ਮਾਂਹ। ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਸੀ ਲੋਕ ਦੇਵਤੇ, ਹੇਰਾ ਫੇਰੀ ਜਾਨਣ ਨਾ। ਇਹ ਹੈ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਸਾਡਾ, ਤਾਈ, ਚਾਚੀ, ਦਾਦੀ-ਮਾਂ। ਉਠ ਸਵੇਰੇ ਕੁਕੱੜ ਬਾਂਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਜਪਦੇ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ। ਬੇਹੀ ਰੋਟੀ, ਦਹੀ ਕਟੋਰਾ, ਚਾਹ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮਾਵਾਂ ਰਹਿਣ ਜੀਊਂਦੀਆਂ

ਮਾਵਾਂ ਰਹਿਣ ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਜੱਗ ਤੇ, ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਰੈ ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ। ਪੜ੍ਹ ਲਉ ਵਿਚ  ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਭਾਵੇਂ, ਮਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ  ਰੱਬ ਤੋਂ  ਉੱਚੀ। ਮਾਂ ਦੀ ਰੀਸ ,ਨਹੀਂ ਜੱਗ ਉਤੇ, ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ ਸੱਚੀ-ਸੁੱਚੀ। ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਜਿਸ ਨਾ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment