ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਪੰਛੀ

ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਪੰਛੀ,ਕਮਜ਼ੋਰ ਟਾਹਣੀ ਉਪਰ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹਨਾਂ ਬੋਲਿਆਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਕੁਰਲਾ ਰਿਹਾ ਏਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨੂੰ,ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੜ੍ਹ ਖੜ੍ਹਾਕ ਵਿੱਚ, ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਸੁਆਰਥੀ ਲਾਲਚੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਏ। ਰੈਣ ਬਸੇਰਾ ਕਰਨ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਸਾਧਾਂ ਨੇ

ਸਾਧਾਂ ਨੇ ਹੈ ਡੇਰਿਆਂ ਨੂੰ  ਬੜਾ ਲੁੱਟਿਆ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੈ  ਗਲਾ ਘੁੱਟਿਆ। ਸੋਹਣੇ ਜਿਹੇ ਮੱਖੌਟੇ ਉਹਨਾਂ ਪਾਏ ਮੁੱਖ ‘ਤੇ। ਕੀਤੇ ਬੜੇ  ਕਹਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ  ਮਨੁੱਖ ‘ਤੇ। ਆਪਣੇ-ਪਰਾਇਆਂ ਦਾ ਵੀ,ਘਰ ਪੁੱਟਿਆ, ਸਾਧਾਂ ਨੇ ਹੈ  ਡੇਰਿਆਂ ਨੂੰ  ਬੜਾ  ਲੁੱਟਿਆ। ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ  ਲੋਕਾਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਹੱਥ ਮਿਲਾਕੇ ਤੁਰੋ : ਹਰਦੀਪ ਬਿਰਦੀ

ਨਵੀਆਂ ਬਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਕੇ ਤਾਂ ਤੁਰੋ। ਨਵੇਂ ਦਿਲਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਕੇ ਤਾਂ ਤੁਰੋ। ਦੋਸਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਜਿਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗੂ, ਜ਼ਰਾ ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੱਥ ਮਿਲਾਕੇ ਤਾਂ ਤੁਰੋ। ਸਿਰ ਝੁਕਣਗੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੱਟ ਹੋਣਗੇ ਹੀ ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗੁਰਪੁਰਬ

ਆਓ ਜਨਮ ਦਿਹਾੜਾ ਮਨਾਈਏ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ । ਘਰ-ਘਰ  ਸੁਨੇਹਾ  ਪਹੁੰਚਾਈਏ  ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ । ਜਬਰ-ਜੁਲਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਯਾਰੋ ਉਠਾਣੀ ਹੈ , ਗਰੀਬ ਤੇ ਭੁੱਖਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ  ਖੁਆਣੀ ਹੈ । ਮਹਿਮਾ  ਰੱਬ ਦੀ ਗਾਈਏ  ਸੁਨੇਹਾ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਨਾਨਕ : ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ

ਗ੍ਰੰਥ ਅੱਗੇ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦੀ ਲਿਸਟ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਜੇ ਮੈਂ ਮੇਜ਼ ‘ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਮੁੱਕੀ ਮਾਰ ਆਖਾਂ… “ਨਾਨਕ ਮਰ ਗਿਆ।” ਤਾਂ ਹਜੂਮ ਉੱਠ ਖਲੋਣਗੇ; “ਨਾਨਕ ਮਰੇ ਨਹੀਂ… … ਜੋਤੀ-ਜੋਤ ਸਮਾਏ ਸੀ।” ਪਰ… … ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਹੀ ਹੋਣਾ ਜੋ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮੱਸਿਆ ਦੀ ਰਾਤ ਕਾਲੀ… (ਗਜ਼ਲ)

ਮੱਸਿਆ ਦੀ ਰਾਤ ਕਾਲੀ, ਉੱਜਲੀ ਹੋ ਜਾਏਗੀ । ਤੇਲ ਪਾਓ ਦੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੋ ਜਾਏਗੀ । ਸੋਚ ਅਪਣੀ ਨੂੰ ਬਦਲ ਹਉਮੈ ‘ਚ ਹੋ ਗਲਤਾਨ ਨਾ, ਮੈਲ਼ ਮਨ ਦੀ ਧੋ ਲੈ, ਰੌਸ਼ਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋ ਜਾਏਗੀ। ਰੱਬ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣ ਦਾ ਚੱਲ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਆਉਂਦਾ ਰਹਾਂਗਾ

ਦਰ ਤੇਰਾ  ਸਦਾ ਹੀ  ਖੱਟ -ਖਟਾਉਂਦਾ ਰਗਾਂਗਾ । ਝੋਲੀ ‘ਚ ਖੈਰ ਪਿਆਰ ਦੀ , ਪਵਾਉਂਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਾ  ਦੁਰ ਹੋਵੀਂ  ਐ! ਮੇਰੇ ਪਿਆਰਿਆ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਦੀਵੇ  ਤੇਰੇ ਦਰ, ਜਗਾਉਂਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਮੈਨੂੰ; ਈਗੋ, ਹੰਕਾਰੀ  ਜਾਂ  ਭਿੱਖਾਰੀ  ਸਮਝ  ਲੈ, ਇਹ  ਸ਼ਬਦਾਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

* ਮਾਸ *

ਔਰਤ ਕੋਲ ਸੁਹੱਪਣ ਹੈ ਤੇ ਆਸਰਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧ ਮਿਲਦੈ ਇਸੇ ਆਸਰੇ ਬਦੌਲਤ ਹੀ ਗਾਵਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਨੇ ਕੇ ” ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਖੌਫ਼ ਚਰਦੀਆਂ ਅਸੀ ਖੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਹਾਂ ।” ਪਰ ; ਨਹੀਂ – ਨਹੀਂ ਭੋਲੀਓ . . .! ਤੁਸੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਰਾਹਬਰੀ  ਦੇ  ਪੂਜ  ਕੇ ਨਿੱਤ ਪੱਥਰ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ। ਗਾਹੁਣਾ ਚਾਹੇ ਆਦਮੀ ਨਿੱਤ ਅੰਬਰ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ। ਸੁਪਨਿਆਂ  ਵਿਚ  ਵੇਖਦਾ  ਹਾਂ ਮੰਜ਼ਰ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ। ਅੱਖ  ਖੁੱਲ੍ਹੇ  ਨਜ਼ਰ  ਆਵਣ   ਖੰਡਰ  ਨਵੇਂ  ਨਵੇਂ। ਹੁਣ  ਪੁਰਾਣੇ  ਯਾਰ  ਦਾ ਖ਼ਤ ਮਿਲਦਾ ਜਦੋਂ ਕਦੇ, ਮੇਰੀਆਂ  ਅੱਖਾਂ  ‘ਚ  ਚੁਭਦੇ  ਅੱਖਰ  ਨਵੇਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕੀ ਲੈਣਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਤੋਂ… (ਵਿਅੰਗ)

ਕੀ ਲੈਣਾ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਤੋਂ, ਕੋਈ ਸਾਧ ਸੰਤ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂ। ਕੀ ਲੈਣਾ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਤੋਂ, ਬਣ ਕੇ ਸਾਧ ਉਡਾਈਏ ਮੌਜਾਂ.. ਇੱਕ ਚੋਲਾ ਸੁਆ ਲਈਏ, ਗਲ਼ ਮਾਲਾ ਪਾ ਲਈਏ। ਭਗਵਾਂ, ਚਿੱਟਾ, ਨੀਲਾ, ਕੋਈ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹਾ ਲਈਏ। ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਆਪੇ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀਆਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment