ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਛੇੜ ਮਰਦਾਨਿਆਂ ਰਬਾਬ..

*ਗੁਰਪੁਰਬ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼* ਤਪਦੀ ਲੋਕਾਈ ਤਾਂਈਂ ਠੰਢ ਵਰਤਾਈਏ। ਛੇੜ ਮਰਦਾਨਿਆਂ ਰਬਾਬ ਬਾਣੀ ਆਈ ਏ। ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਹੁਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨਾ ਥੰਮ੍ਹੀਆਂ, ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਣੀਆਂ ਉਦਾਸੀਆਂ ਨੇ ਲੰਮੀਆਂ। ਰੱਬੀ ਫੁਰਮਾਨ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਏ ਛੇੜ… ਕਿਸੇ ਠਗ ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਭੇਸ ਹੈ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੰਜਾਬ ….

ਲੱਖ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਐ ਜਰਵਾਣਿਆਂ, ਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਟੁੱਟਿਆ। ਪੇਟ ਜੱਗ ਦੇ ਭਰੇ ਨੇ ਇਹਦੇ ਦਾਣਿਆਂ, ਸੇਵਾ ਚ ਸਦਾ ਰਹੇ ਜੁੱਟਿਆ। ਜੀਂਦਾ ਰਿਹਾ ਇਹ ਤਾਂ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ। ਖਾਲੀ ਮੋੜਿਆ ਨਾ ਆਇਆ ਜੋ ਦਰਾਂ ਤੇ। ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਜੀਹਦੀ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਪਿਆਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ

ਪਿਆਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਅੱਖੋਂ ਬਚ ਕੇ ਕੀਤਾ। ਦੀਦਾਰ ਹੁਸ਼ਨ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਇਸ਼ਕ ਦਾ, ਘੁੰਗਟ ਓੜ੍ਹ ਬੁੱਲਾਂ ‘ਚ ਹੱਸਕੇ ਕੀਤਾ। ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖੋਟ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜੇ ਹੋਵੇ  ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਰੱਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰੂਹਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਰੱਬ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ

ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਵੇਖਣ ਲੋਕ ਡਰਨ  ਨਾਲੇ, ਕਿਵੇਂ ਅਰਸ਼ ਉੱਤੋਂ ਵਰ੍ਹਦੇ ਢੇਲਿਆਂ ਨੂੰ। ਕੈਸੀ ਹੜਾਂ ਨੇ     ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹੱਡ  ਰੋਲ਼ੇ , ਲੋਕੀਂ ਝੂਰਦੇ    ਨੇਂ ਆਇਆਂ ਵੇਲ਼ਿਆਂ ਨੂੂੰ। ਬੁਰਾ ਫਸਲ ਬਰਬਾਦੀ ਦਾ ਹਾਲ ਹੋਇਆ, ਲੋਕੀਂ ਤਰਸਦੇ ਨੇਂ       ਪੈਸੇ ਧੇਲਿਆਂ  ਨੂੰ। ਭੁੱਲ ਗਏ      … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਧੁੱਪ ਚਾਂਦਨੀ ਵਰਗਾ ਤਾਰਾ

ਰੁਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਤੇ ਸੁਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਾਊ ਪੁੱਤ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸੀ ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਗਾਉਂਦਾ ਤਾਂ ਕਾਇਨਾਤ ਵੀ ਗਾਉਂਦੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੇ ਖਬਰੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ ਉਹ ਹਰੇਕ ਦਿਲ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਚੰਨ ਜੀ

ਨਾਲ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਇਓ ਚੰਨ ਜੀ, ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਤੜਪਾਇਓ ਚੰਨ ਜੀ। ਰਾਜਾ ਜੀ ਦੀ ਕੋਈ ਰਾਣੀ, ਹੋਣੀ ਬੈਠੀ ਭੁੱਖੀ ਭਾਣੀ। ਤੜਕੇ ਦੀ ਉਹ ਉੱਠੀ ਹੋਣੀ, ਪਿਆਸੀ ਹੋਣੀ ਭੁੱਖੀ ਹੋਣੀ। ਅਪਣਾ ਪਿਆਰ ਜਤਾਵੇ ਏਦਾਂ, ਕਰਵਾ ਚੌਥ ਮਨਾਵੇ ਏਦਾਂ। ਦਾਣਾ ਅੰਨ ਨਾ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

(ਝੁਰੜੀਆਂ)

ਚੁੱਪ ਦੀ ਆਵਾਜ ਹਨ ਇਹ ਝੁਰੜੀਆਂ। ਹੈ ਬਚੀ ਜੋ ਲਾਜ ਹਨ ਇਹ ਝੁਰੜੀਆਂ। ਧੁਨ ਅਗੰਮੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਵੱਜਦੀ ਰਹੇ, ਇੱਕ ਨਿਰਾਲਾ ਸਾਜ ਹਨ ਇਹ ਝੁਰੜੀਆਂ। ਬਾਅਦ ਲੰਮੀ ਦੇਰ ਦੇ ਮਿਲਿਆ ਏ ਜੋ, ਖੂਬਸੂਰਤ ਤਾਜ ਹਨ ਇਹ ਝੁਰੜੀਆਂ। ਖ਼ਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਹੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ…

ਹੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਹਿਰ ਬਣਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾ ਰਿਹਾ ਕਿੱਧਰੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਸਲਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਰਿਹਾ ਕਿੱਧਰੇ ਕੱਚੇ ਪੱਕੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹੈ ਢਾਅ ਰਿਹਾ ਮੱਝਾਂ-ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਵਹਾ ਰਿਹਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ਼ਾਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮੈਂ ਨਸ਼ਾ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਨਸ਼ਾ ਹਾਂ, ਚੁੱਪਕੇ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ। ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਮੈਂ ਰਾਖ ਬਣਾ ਦੇਂਦਾ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਹਨੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੋ ਦੇਂਦਾ। ਮੈਂ ਨਸ਼ਾ ਹਾਂ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਜਾਂਦਾ, ਜੋਸ਼ ਦੇ ਦਰਿਆ ਨੂੰ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ

ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ  ਉੱਠਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਕੇ । ਵੇਖੋ ਕੀ ਖੱਟਦੇ ਨੇ ਘਰਬਾਰ ਭੁੱਲਾਕੇ। ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਏਥੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਤਾ ਕੀ ਕੀ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਨੇ। ਉੱਚੇ ਚਿੱਟੇ ਪ੍ਰਬਤ ਸੋਹਣੇ ਲਗਦੇ ਬੜੇ। ਵੇਖ ਲਈਦੇ ਕਦੀ ਕਦੀ ਬਹਿਕੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment