ਕਵਿਤਾਵਾਂ
ਮੈਂ ਦੋਇਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰੀ
ਪ੍ਰੋ.ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਇਸ ਨਕਲੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅੰਦਰ, ਮੈਂ ਦੋਇਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰੀ । ਹੱਕ ਆਪਣੇ ਦੀ ਗਲ ਜੇ ਆਖਾਂ, ਲੱਗਾਂ ਨਾਗ ਕੋਈ ਜ਼ਹਿਰੀ । ਕਾਲੇਪਾਣੀ ਜਵਾਨੀਆਂ ਗਾਲੀਆਂ, ਰੱਸਿਆਂ ‘ਤੇ ਹੱਸ ਚੜ੍ਹਿਆ । ਮੇਰੀ ਹੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ‘ਤੇ, ਮੁਲਕ ਅਜ਼ਾਦ … More
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਹੈ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ
ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਹੈ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ, ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮੱਕਾ ਮੰਦਿਰ ‘ਏਕ ਨੂਰ ਤੇ ਸਭ ਜੱਗ ਉਪਜਿਆ’ਨਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਜੱਗ ਸਮੁੱਚਾ। ‘ਮਨ ਮੰਦਿਰ ਤਨ ਵੇਸ ਕਲੰਦਰ’, ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ ਮੰਨ ਦੇ … More
ਦੇਸ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਜਾਣਾ
ਸਿਰ ਤੇ ਭੂਤ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ , ਦੇਸ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਜਾਣਾ। ਬਾਪੂ ਸੁਣ ਕੇ ਘੂਰੀ ਵੱਟ ਗਿਆ , ਬੇਬੇ ਕਹੇ ਤੂੰ ਨਿਆਣਾ। ਕਰਨਾ ਜੇ ਕੰਮ ਘਰੇ ਵਥੇਰਾ ,ਬਾਪੂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ। ਬਾਹਰ ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ ਕੋਈ,ਨਾ ਕੋਈ ਚਾਚਾ ਤਾਇਆ ਕੋਠੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਸੁਪਨੇ … More
ਉਧਾਰੇ ਬਗਾਵਤੀ
- ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਉਹ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਪਰ ਬਗਾਵਤੀ ਲੀਕਾਂ ਵਾਹੁੰਦੇ ਨੇ ਪਰ ਕਿਉਂ ਲਗਦੈ ਅੱਖਰ ਸਾਰੇ ਜਿਵੇਂ ਲਏ ਉਧਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਕਿਉਂ ਸੋਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਬਾਹਰੀ ਗੱਠੜ ਢੋਣੇ ਵਰਗੀ ਸਭ ਖ਼ਾਨਾ ਪੂਰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਜਿੱਦਾਂ ਲਫ਼ਜ਼ … More
ਖੁਦ : ਗੁਰਮੀਤ ਕੌਰ ‘ਮੀਤ
‘ਖ਼ੁਦ’ ਨਾਂਅ ਦਾ ਮੈ ਇੱਕ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ‘ਖ਼ੁਦ’ ਨਾਲ ਹੀ ਹਰ ਪਲ ਹੱਸਾ ਖੇਡਾਂ ‘ਖ਼ੁਦ’ ਨਾਲ ਹੀ ਗਮ ਆਪਣੇ ਵੰਡਾਵਾਂ ‘ਖ਼ੁਦ’ ਤੇ ਹੀ ਹੈ ਯਕੀਨ ਬਣਾਇਆ ‘ਖ਼ੁਦ’ਨਾਂਅ ਦਾ ਮੈ ਇੱਕ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ‘ਖ਼ੁਦ’ ਨਾਂਅ ਦਾ ਮੀਤ ਇੱਕ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ‘ਖ਼ੁਦ’ … More
ਤੂੰ ਕਦੇ ਬੰਸਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਵੀਂ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਬੰਸਰੀ ਨੂੰ ਜਗਾਵੀਂ ਤੇ ਫ਼ਿਰ ਸੌਂ ਕੇ ਵਿਖਾਵੀਂ- ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਛੁਹ ‘ਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਪਿਆਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ- ਕੁਝ ਤਰਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਚੀਕਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਨਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਹੋਟਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਭਖ਼ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਤਰਜ਼ ਲਿਖਣ … More
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਿਆਰੇ
ਤੱਤੀ ਲੋਹ ਤੇ ਬੈਠੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਪਿਆਰੇ, ਤੱਤੀ ਰੇਤਾ ਸੀਸ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਨਾ ਉਚਾਰੇ । ਲਾਹੌਰ ਵਿਚ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦੀ ਰੇਤਾ ਨੇ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਭੁੱਜਦੀ ਕੜਾਹੀ ਨੇ ਆਹ! ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਮਾਰਿਆ। ਦੁਨੀਆਂ ਪਈ ਤੱਕਦੀ ਸੀ, ਜ਼ਾਲਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰੇ , ਤੱਤੀ ਲੋਹ ਤੇ … More
ਹਾਥ ਭਰ ਕਾ ਬਦਲਨਾ
- ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਬਹੁਤ ਹੋ ਗਈ ਬਾਤੇਂ ਕੋਈ ਨਯਾ ਸਾ ਸੂਰਜ ਉਗਾਨੇ ਕੀ ਮੁੱਠੀ ਭਰ ਬੀਜ ਨਾਬ੍ਯੁਲਾ ਗਰ ਲਾ ਸਕੋ ਤੋ ਲਾਯੋ ਘਿਸੀ ਹੁਯੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਔਰ ਬਦਲਾਵ ਕੇ ਯੇ ਬਾਤੂਨੀ ਨਾਰੇ ਜਗਾ ਸਕੋ ਤੋ ਪਹਲੇ ਖ਼ੁਦ ਮੇਂ ਲੌਅ … More
ਵਿਸਾਖੀ : ਗੁਰਮੇਲ ਬੀਰੋਕੇ
ਗੁਰੂ ਜੀ, ਆ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿਸਾਖੀ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਤਾਂ ਪਤਾ ਨ੍ਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨ ਦਿਹਾੜੀਆਂ- ਮਜਦੂਰੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਦ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਵਿਸਾਖੀ ਲੰਬੜਾਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਲ਼ਾ ਚੁੱਗਦੀ … More
