ਕਵਿਤਾਵਾਂ

 

ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜੂਹ ਅੰਦਰ

ਬਣੇ  ਖ਼ੁਦਾ  ਨੇ  ਪੱਥਰ  ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜੂਹ ਅੰਦਰ। ਰੁਲਦੇ ਫਿਰਦੇ  ਅੱਖਰ  ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜੂਹ ਅੰਦਰ। ਕਿੱਥੇ   ਜਾਵਣ   ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ    ਇਹ    ਇਨਸਾਨ ਥਾਂ ਥਾਂ ਮਸਜਿਦ ਮੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਜੂਹ ਅੰਦਰ। ਲਿਸ਼ਕੇ  ਪੁਸ਼ਕੇ  ਜਿਸਮਾਂ  ਦੇ  ਮਨਮੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਰੂਹਾਂ  ਦੇ  ਨੇ  ਖੰਡਰ  ਸ਼ਹਿਰ  ਦੀ  … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕੱਚੀਆਂ ਤੰਦਾਂ

ਉਹ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਮੂਰਤ, ਲੱਗਦੈ ਫੱਕਰ ਫ਼ਕੀਰ ਜਿਹਾ। ਅਜੀਜਾ ਲਈ ਫੁੱਲ ਤੋਂ ਵੀ ਕੋਮਲ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਕਰੀਰ ਜਿਹਾ। ਨਾ ਉਸਦੇ ਕੌੜੇ ਬੋਲਾ ਦਾ ਗਿਲਾ ਕਰੀਏ, ਉਸਦਾ ਗੁੱਸਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਲਕੀਰ ਜਿਹਾ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰੰਗ ਚੁਰਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਲੋਹੜੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ !

ਪੋ੍. ਸਰਚੰਦ ਸਿੰਘ ਲੋਹੜੀ ਦੀ ਅੱਗ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ  ਦੇਵੇ ; ਅੱਗ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਉਜਾਲਾ ਭਰ  ਦੇਵੇ । ਸਰਦੀ ਦੀ ਥਰਥਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ; ਮੂੰਗਫਲੀ ,  ਰਿਓੜੀ ਅਤੇ ਗੁੜ ਦੀ ਮਿਠਾਸ  ਦੇ ਨਾਲ ; ਲੋਹੜੀ ਮੁਬਾਰਕ ਹੋ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਜੋਤ ਨੂਰਾਨੀ

ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪਟਨੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਇੱਕ ਆਈ ਜੋਤ ਨੂਰਾਨੀ। ਜਿਸ ਦਾ ਕੁੱਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਸਾਨੀ। ਸਭ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਸੱਚੇ ਸਤਿਗੁਰ, ਸ਼ੰਕਾ ਸਭ ਦੀ ਲਾਹੀ। ਭੀਖਣ ਸ਼ਾਹ ਜਾਂ ਕੀਤਾ ਸਜਦਾ, ਦਿਸ ਪਈ ਜੋਤ ਇਲਾਹੀ। ਜੰਗ ਦੀਆਂ ਇਹ ਖੇਡਾਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮਮਤਾ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ

ਮਮਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਨਿੱਘ, ਨਿੱਘ ਜੋ ਹਾੜ ਦੇ ਸੇਕ ਦੀ ਸਿਖਰੇ ਰੂਹ ਠਾਰ ਜਾਵੇ। ਠੰਡ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਨਿੱਘੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚੋਂ? ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਮਨ ਠਰਦਾ ਜ਼ਰੂਰ ਸੀ। ਬੁੱਕਲ ਹੈ,ਪਰ ਇਕ ਦਿਨ ਨਹੀਂ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਜੇ ਕਿਤੇ ਘੁੰਢ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ

ਜੇ ਕਿਤੇ ਘੁੰਢ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਕਈ ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਠੱਲ ਪੈ ਜਾਣੀ ਸੀ- ਹਯਾ ਲੱਜਾ ਤੇ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਨੇ ਵਿਹੜਿਆਂ ਚ ਨੱਚਣਾਂ ਸੀ- ਸ਼ਬਾਬ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਸਨਮਾਨ, ਅਣਖ ਤੇ ਗ਼ੈਰਤ ਨੇ ਘੁੰਮਣਾ ਸੀ ਰਾਹਾਂ ਚ ਕੁਝ ਤਾਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਅੰਗਿਆਰ ਘੁੰਢ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਕੋਈ ਤੇ ਹਾਅ ਦਾ ਨਾਰਾ ਮਾਰੋ

ਖੁਸ਼ਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਕੋਈ ਤੇ ਹਾਅ ਦਾ ਨਾਰਾ ਮਾਰੋ ਉਏ ਮੇਰਾ ਅੰਨ-ਦਾਤਾ ! ਹਰ ਚੱਲਿਆ, ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਸੋਨਾ ਉਗਾਉਂਦਾ ਆਪ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਹੀ ਖਰ ਚੱਲਿਆ। ਮਿੱਟੀ ਰੁਲੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾਂ ਲਤਾੜੋ,ਕੋਈ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਪਈ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜੋ ਉਏ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕਰਜੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਮੈਂ ਦੋਇਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰੀ

ਪ੍ਰੋ.ਕਵਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਕੰਵਲ ਇਸ ਨਕਲੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅੰਦਰ, ਮੈਂ ਦੋਇਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰੀ । ਹੱਕ ਆਪਣੇ ਦੀ ਗਲ ਜੇ ਆਖਾਂ, ਲੱਗਾਂ ਨਾਗ ਕੋਈ ਜ਼ਹਿਰੀ । ਕਾਲੇਪਾਣੀ ਜਵਾਨੀਆਂ ਗਾਲੀਆਂ, ਰੱਸਿਆਂ ‘ਤੇ ਹੱਸ ਚੜ੍ਹਿਆ । ਮੇਰੀ ਹੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ‘ਤੇ, ਮੁਲਕ ਅਜ਼ਾਦ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਹੈ ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਹੈ  ਪੀਰ ਪੈਗੰਬਰ, ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ  ਮੱਕਾ  ਮੰਦਿਰ ‘ਏਕ ਨੂਰ ਤੇ ਸਭ ਜੱਗ ਉਪਜਿਆ’ਨਾ ਕੋਈ ਨੀਵਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਉੱਚਾ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ  ਨੇ ਰੰਗ  ਨਿਆਰੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ  ਜੱਗ  ਸਮੁੱਚਾ। ‘ਮਨ  ਮੰਦਿਰ ਤਨ  ਵੇਸ  ਕਲੰਦਰ’, ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ ਮੰਨ  ਦੇ  … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment
 

ਦੇਸ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਜਾਣਾ

ਸਿਰ ਤੇ ਭੂਤ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ , ਦੇਸ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਜਾਣਾ। ਬਾਪੂ ਸੁਣ ਕੇ ਘੂਰੀ ਵੱਟ ਗਿਆ , ਬੇਬੇ ਕਹੇ ਤੂੰ ਨਿਆਣਾ। ਕਰਨਾ ਜੇ ਕੰਮ ਘਰੇ ਵਥੇਰਾ ,ਬਾਪੂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ। ਬਾਹਰ ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ ਕੋਈ,ਨਾ ਕੋਈ ਚਾਚਾ ਤਾਇਆ ਕੋਠੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਸੁਪਨੇ … More »

ਕਵਿਤਾਵਾਂ | Leave a comment